In de bijlage Sir Edmund van de Volkskrant van 6 juni j.l. ging een artikel over een verschil tussen mannen en vrouwen. Eigenlijk ging het er over dat vrouwen geholpen moeten worden. Wat dan het verschil was wil je weten? Het feit dat vrouwen zichzelf niet genoeg zichtbaar maken. Dat vrouwen zich niet hard genoeg opstellen om een plek van een man te veroveren. Vrouwen zorgen liever voor de koffie. “Iemand nog een kopje koffie?”

Kom als vrouw op voor jezelf

Hoe moet je een vrouw duidelijk maken dat ze meer op moet komen voor zichzelf? Dat kun je doen door een boek te schrijven waarin staat wat een vrouw allemaal beter moet doen. Een soort hulpboek over alledaagse dingen die normale vrouwen doen in een professionele omgeving, maar waar ze even over na moeten denken en mogelijk anders kunnen aanpakken.

Zie je eigen voortreffelijkheid

Als voorbeeld, vrouwen zijn het gewoon bescheiden af te wachten in een vergadering of discussie totdat ze de juiste formulering voor een zinvolle bijdrage gevonden hebben. Zo schrijven ze vaak professioneel succes toe aan geluk of aan hulp van anderen en niet aan hun eigen voortreffelijkheid. Ze zijn erg goed in weg relativeren van prestaties.

Aangenaam aardig gedrag

Eigenlijk allemaal aangenaam gedrag, als je dat zo ziet en gedrag waarvan je denkt dat als meer mensen dat zo zouden doen, dan zou de wereldvrede echt nabij zijn. Maar daar komt de grote maar. Het is misschien goed voor de maatschappij maar niet voor de vrouwen zelf. In de keiharde kantoorjungle is dit vriendelijke gedrag één van de redenen, dat vrouwen te vaak salarisverhogingen, promoties en andere leuke zaken aan hun neus voorbij laten zien gaan. En zo blijven ze zelf vol met twijfels over bij het koffiezet apparaat. Iemand nog een kopje koffie? Ja, anderen pleasen daar zijn we erg goed in, zonder nadenken.

Hulp tot uitdaging

Het zelfhulpboek wat in de column van Sheila Sitalsing bedoeld is heet Playing Big van de Amerikaanse schrijfster Tara Mohr. Ze probeert op een aardige manier, hoe kan het ook anders, vrouwen te helpen. Ze wil vrouwen uitdagen, op een aardige manier, zodat de lezers niet afhaken en huilend achterblijven.

Ben ik te volgen?

Sheila is meer voorstander van zelfhulpboeken die alledaags mannengedrag problematiseren. Genoemd wordt Eerst denken, Dan Zwetsen, met een voorwoord van Jan mulder. Ongelezen kun je je daar al wel van alles bij voorstellen. Maar Sheila vindt dat Tara Mohr soms ook rake observaties beschreven heeft. Bijvoorbeeld over vrouwencommunicatie, best herkenbaar trouwens. Een doordacht betoog afsluiten met een giechelend “Ben ik te volgen?”of een glashelder verhaal doorspekken met tussenwerpsels zoals “eigenlijk’ of “ik weet dat jullie er meer verstand van hebben dan ik” en hoe herkenbaar is het om zonder directe aanleiding “sorry” te zeggen. Niet één keer, maar heel vaak.

Een manier van communiceren

Wanneer je echter heel goed doordacht deze laatste manier van communiceren toepast, dan is het stiekem tot een leuke manier. Mogelijk bereik je er als vrouw best wat mee. Wanneer mannen jouw gesproken woorden laten bezinken dan moeten ze toch ook tot de conclusie komen dat het eigenlijk zo gek niet is. Zal dit ook de manier van Angela Merkel zijn als ze plaats neemt in de G7 top? Wie weet. Kom voor jezelf op vrouwen, kom voor je zelf op single vrouwen, laat je de kaas niet van het brood eten, maar soms aardiger doen dan goed voor je lijkt, levert mogelijk meer op dan je denkt.