In 2010 werden er 32.000 echtscheidingen uitgesproken. Of er nu wel of geen kinderen in het spel zijn, degene met het laagste inkomen kan de toekomstige ex nog altijd verzoeken om financieel bij te springen in de vorm van partneralimentatie.

Het doel is dat de levenstandaard zoals men die gewend was ten tijde van het huwelijk zoveel mogelijk intact blijft. Tegenwoordig krijgt bij 1 op de 4 vrouwen bij de scheiding een alimentatie. Andersom, dat een vrouw een man alimentatie moet betalen komt in Nederland vrij weinig voor, ongeveer bij 1 op de 100 echtscheidingen is dit het geval.

In juni van dit jaar liet D66-Kamerlid Pia Dijkstra weten het onwenselijk te vinden dat de minst verdienende partner na een scheiding maximaal twaalf jaar recht heeft op partneralimentatie. 'Zo heeft deze partner geen prikkel om de arbeidsmarkt op te gaan. Dat vinden wij geen goede ontwikkeling.'Dijkstra is voorstander van het Duitse model, waar na een scheiding maximaal drie jaar partneralimentatie hoeft te worden betaald.

D66 denkt dat meer vrouwen gaan werken als de alimentatie wordt verkort. De minst verdienende partner is in de meeste gevallen nog altijd de vrouw. D66 wil de alimentatieregeling voor kinderen niet veranderen. Wie langer dan vijf jaar is getrouwd of kinderen heeft met zijn ex-partner, moet maximaal twaalf jaar lang alimentatie betalen. Als het huwelijk korter dan vijf jaar heeft geduurd en er zijn geen kinderen, dan duurt de alimentatieplicht net zo lang als het huwelijk.

De praktijk volgens Wouters & Maat

In de praktijk zien we vaak dat alimentatiegerechtigde niet (actief) zoeken naar een baan omdat toch alimentatie wordt ontvangen. Wanneer immers een baan wordt verkregen is de kans groot dat een onderhoudsplichtige een verlaging van alimentatie aanvraagt. Gevolg is dat een alimentatiegerechtigde dezelfde inkomsten ontvangt, maar wel moet werken. Voor de onderhoudsplichtige erg prettig, de praktijk leert echter dat de alimentatiegerechtigde liever werkloos thuis blijft voor hetzelfde inkomen.

Als in rechte wordt aangevoerd dat een onderhoudsgerechtigde meer zou kunnen verdienen wordt door de rechter steeds vaker concreet naar de mogelijkheden van de onderhoudsgerechtigde gekeken en wordt gevraagd naar sollicitaties en het volgen van opleidingen om in de toekomst werk te krijgen. Het komt ook voor dat door de rechter een concrete datum in de toekomst wordt vastgesteld (bijvoorbeeld na een jaar) waarna de alimentatie stopt omdat de alimentatiegerechtigde geacht wordt om zelf in de behoefte te voorzien door werk te zoeken. In deze gevallen wordt het probleem van de ex-vrouw die maar niet wil werken opgelost.

Natuurlijk zitten er altijd twee kanten aan de zaak. Maar is het anno 2011 niet vreselijk ouderwets om je als vrouw nog twaalf jaar lang financieel te laten onderhouden door je ex? En waarom zouden moderne vrouwen dit überhaupt willen? Is het gemakzucht, wraakzucht of zijn ze echt niet in staat voor zichzelf te zorgen? Om nog maar niet te spreken over een nieuwe liefde in je leven, want die moet buiten de deur blijven. Zodra er namelijk sprake is van samenwonen, vervalt de partneralimentatie. Dit werkt uiteraard frauduleuze situaties in de hand.