Ken je dat? Dat als alles even tegen lijkt te zitten, dat donkere wolken zich hebben samengepakt boven jouw leven, het keihard regent, dat je hagel, donder en bliksem over je heen krijgt en dat er dan toch een klein zonnestraaltje schijnt? Precies op jou? Ken je dat? Het gebeurde mij. Afgelopen weekend op het strand bij Zandvoort.

Ik ben gescheiden. En vader. Ik zie mijn kinderen erg weinig. Twee weken geleden hoorde ik dat ik op zoek moet naar nieuw werk. Genoeg voor mijn eigen persoonlijke (krediet)crisis. Regen, hagel, donder en bliksem: mijn leven was in een zware herfststorm terecht gekomen. In diezelfde periode ontstond leuk mailcontact met een vrouw, via een datingsite (‘ontmoetingsplek voor singles’). Na wat leuk heen en weer ge-mail besloten we dat we klaar waren voor de volgende fase: echt contact. Digitaal was er zeker een klik. Maar zou die digitale chemie stand houden bij een ‘real life’ ontmoeting? We spraken af. Op het strand bij Zandvoort.

Erwin Kroll had al voor de hele dag regen voorspeld. Toch geen slecht voorteken? Het zag er niet best uit. ’s Ochtends zat ik te bedenken wat ik aan moest trekken. Kleren aan, kleren uit en weer andere kleren aan. Welke schoenen? Scheren of juist niet? Ja, ja dames, mannen doen dit ook. Maar dan korter. Aandacht geven aan uiterlijk en kleren hoort erbij. Je wilt toch een goede indruk maken, tijdens zo’n eerste date. Tegen de tijd dat ik mijzelf er wel klaar voor vond, sprong ik in de auto. Op weg naar Zandvoort.

Erwin bleek er niet naast te hebben gezeten met zijn voorspelling. Sterker nog, de regen kwam met bakken uit de lucht. Met de ruitenwisser op dubbele snelheid reed ik in een uurtje naar Zandvoort. “Dat wordt snel naar een strandtent rennen, en achter het glas kopjes thee, koffie of warme choco drinken,” zei ik tegen mezelf, terwijl het alleen maar harder leek te gaan regenen. Maar tegen de tijd dat ik in Haarlem kwam regende het al minder. In Overveen miezerde het wat. En Bloemendaal was droog. Op de boulevard bij Zandvoort voelde ik een heel klein warm zonnestraaltje toen ik mijn auto uitstapte. Precies op mijn hoofd. De hemel brak open. Waar ik loop schijnt de zon. Een titel van een boek, dat ik ooit gezien heb maar nog nooit gelezen heb, schoot me te binnen.

Ik was iets te vroeg, zij was op tijd. Met ferme stappen, lange haren wapperend in de wind en een lach op haar gezicht kwam ze op me af. Haar gezicht vol levenslust, met sprekende ogen, haar mooie figuur en een stevige handdruk maakten me even sprakeloos. “Wauw, dat is nog eens een eerste indruk!”, dacht ik bij mezelf. Na een vriendelijke groet met drie kussen op de wang liepen we over het strand richting Zandvoort. We praatten, vroegen geïnteresseerd naar elkaar, maakten grapjes en lachten veel. Ook toen we eenmaal in een strandtent zaten, met een kop thee, vloog de tijd razendsnel voorbij. We hadden elkaar genoeg te vragen en te vertellen. Steelse blikken wisselden elkaar in hoog tempo af. Geen twijfel mogelijk … klik, klik, klik, … . Niet alleen digitaal maar ook in ’real life’. De zon scheen door de ramen.

En dan komt altijd het onvermijdelijke moment dat je afscheid moet nemen. Een raar moment vind ik altijd. Wat zeg ik? Dat ik haar heel erg leuk vind, of blijf ik gereserveerd en voorkom ik een eventueel op te lopen blauwtje? Hoe zou ze reageren? Wat vindt zij eigenlijk van mij? Vond zij het ook leuk? Ik besluit het erop te wagen en vertel haar dat ik deze date erg leuk heb gevonden en haar graag nog een keer zou willen zien. Ze lacht. Mmmm… ze heeft een erg mooie lach. En ja, zij wil ook mij graag een tweede keer zien. Yes!

We nemen afscheid met drie kussen op de wang en rijden weg, ieder richting ons eigen huis. In de auto voel ik me opgelaten. Euforisch. Onoverwinnelijk. Ik zing keihard mee met de radio en rij stuiterend van energie terug naar huis. Wat een leuke vrouw heb ik ontmoet! Een zon in mijn leven, die de donkere wolken verdrijft… Waar ik loop schijnt de zon. Ik krijg dat zinnetje niet meer uit mijn hoofd. Tegen de tijd dat ik thuis kom regent het weer. En hard ook. Maar ik weet dat, diep van binnen, de zon schijnt.

Single man 39 jaar, dol op sporten, theater, film, schrijven en zijn twee dochters, schrijft onder de naam Maloeka over zijn belevenissen op het Singlessite.nl Blog.