Ongeduldig en hebberig zijn? Een eigenschap van kleine kinderen of ook volwassenen? Uit kunnen stellen van behoeften wordt geassocieerd met volwassen zijn. Maar in dat geval ben ik dus niet volwassen. Soms wil ik alles, alles tegelijkertijd en meteen.

 Alsof ik geen controles heb over mijn behoeften. In de psychologie hebben ze daar vast een mooie term voor. Alleen het voelen van die onrust werkt vaak averechts en vergroot alleen maar het ongeduld!

Mannen schijnen sowieso zo op die manier te leven. Ze bevredigen de behoeften wanneer deze er is, waarom uitstellen? Volgens een vriend zijn mannen daarin namelijk simpele wezens: Heeft een man, honger dan eet hij, heeft hij dorst, dan drinkt hij, is hij moe, dan valt hij in slaap en als hij geil is, wil hij seks! Niets uitstellen van behoeften en dus niet volwassen?

Vrouwen dwingen ze echter vaak te wachten met een bepaalde behoefte. Helaas hebben de vrouwen de macht volgens de mannen die ik sprak. Vrouwen bepalen of hét gaat gebeuren en onder welke voorwaarden. De frustratie was duidelijk merkbaar, want zo meende deze vriend, een vrouw kan seks hebben wanneer ze wil met wie ze wil. De vraag is alleen of een vrouw dat ook wil. De man wil altijd wel toch, dus voor vrouwen die ook willen zijn er meer dan voldoende keuzes.

Dus in de kroeg kan een vrouw altijd scoren, maar een man niet? Ja, in principe wel dus, want een man zal niet snel nee zeggen tegen seks en gaat vast en zeker graag mee! Maar een man zelf kan niet de kroeg inlopen en tegen een vrouw zeggen “Seks?” en dan met de dame in kwestie naar huis kunnen. Oké . . . er is natuurlijk altijd een kans dat als hij 20 vrouwen of meer vraagt, dat er een zegt “Ja, is goed!”.

Waarom is de succes score van een man mogelijk lager? Een vrouw zegt vaker ‘nee’ of niet? Bijvoorbeeld, ook al zou ik nog zoveel zin in seks hebben, ik blijf kieskeurig. Ook als ik mijn ongeduld voel en ik het liefst direct iemand zou bespringen, chemie moet er wel zijn. Als ik de man niet mag en niet aantrekkelijk vind, dan gaat er niets gebeuren. Niets! Helaas!

Maakt het mannen minder uit met wie ze in bed belanden? Ik maak uit de opmerkingen en verhalen van een vriend op dat het inderdaad van ondergeschikt belang kan zijn: “Als je zin hebt, heb je zin!”. Zeker als ik hoor met wat voor vrouwen vrienden van me mee zijn gegaan, kan ik alleen maar de conclusie trekken: nog niet volwassen!
Maar ben ik dan wel volwassen? Ik voel vaak zat, ik wil seks, nu! Ik doen het alleen niet, dus ja en nee. Vandaag belde namelijk een vriend op met wie ik regelmatig in bed belandde en chemie was er, altijd weer. Hij belde om te vertellen misschien in de stad te zijn. Nadat ik hem al 7 maanden niet heb gezien, groeit mijn frustratie.
En nee gelukkig is het niet zo lang geleden dat ik seks heb gehad, maar ….toch. Hoezo misschien? Hoezo alleen als zijn zus ook tijd heeft hem te zien? Blijkbaar ben ik toch nog niet belangrijk genoeg om voor naar Amsterdam te komen?….De onzekerheid en twijfel steekt direct de kop op!

Of hij voelde mijn verlangen, mijn ongeduld en mijn behoeften?  Vrij frustrerend kan ik je zeggen! Ik kon en kan nog steeds zelf mijn onrust voelen en dat heeft hij dus ook gevoeld. Het heeft iets krampachtigs en dan schrikt af.
Onhandig dus single zijn, want de behoefte aan seks en intimiteiten is er, maar het aantal mannen dat ik daarvoor aantrekkelijk genoeg vind is minimaal en als ik ze wel aantrekkelijk vind, weet ik ze over de telefoon al weg te jagen. En dan maar steeds afvragen: “Wat gaat er steeds mis?”.  Het antwoord: ik wil te graag! Of het nu gaat om iets als een avond seks, een date en laat staan een relatie. Dat laatste….wat is dat?

Een les voor alleen mij? Nee, voor iedereen eigenlijk. Hoe groter de behoefte, ook belangrijker deze wordt, hoe meer we het willen en hoe eerder het ons dus ontglipt. Dus wat dan? Het niet willen? Er niet mee bezig zijn? Ik weet het niet, weet jij het?

En wat doen kinderen? Als zij iets willen, dan doen ze dat en als het niet kan, dan worden ze boos, want het moet ‘nu! Gelukkig ben ik niet boos en is de frustratie gezakt, maar ik heb nog altijd zin!

Mireille is 32 jaar, single en schrijft blogs voor Singlessite.nl over haar al haar belevenissen.