De laatste tijd hebben jullie wat minder van me kunnen lezen. Dat komt namelijk doordat ik in een dip(je) zit. Nu weet ik wel dat iedereen van tijd tot tijd wel eens in een dipje zit, maar deze is toch net even wat anders.

Normaal als je in een dipje zit weet je vaak wel waar dat door komt. Het zit even niet mee op het werk, de financiën staan er niet al te rooskleurig voor, een vriend(in) die net even aan het klagen is terwijl jezelf dat zo graag zou willen doen, of gewoon omdat het regent en je alleen thuis zit terwijl je net even iemand nodig hebt die een arm om je heen slaat voor wat warmte.

Mijn dipje is echter van een andere orde. In eerste instantie dacht ik dat het kwam door een combinatie van het werk en het weer. Het werk doordat ik me er niet helemaal in thuis voel, het niet zo opwindend is als ik gedacht had en omdat het werkveld waarin ik verkeer niet helemaal bij mij past. En dan het weer, tja we mogen er graag over klagen over het weer, maar deze winter duurt toch wel erg lang… Ik geloof dat het zo ongeveer oktober begon en nu we halverwege mei zitten is het nog steeds niet afgelopen.

Het komt echter niet door het weer of het werk (alhoewel ze wel mee spelen). Ik zit meer in een identiteitscrisis.  Wie ben ik, wat wil ik en wat ik nu doe, wil ik dit blijven doen? Heb ik spijt van de dingen die ik gedaan heb in de afgelopen jaren? Met dat soort vragen zit ik dus de laatste tijd nogal opgescheept. Het zorgt er voor dat ik veel over mezelf nadenk, en dat ik wat minder gericht ben op de buitenwereld.

Nu kreeg ik van mijn zwager te horen dat veel mensen in de leeftijd tussen pakweg 30-45 hier last van hebben. Het schijnt er allemaal bij te horen omdat je grofweg gezegd op de helft van je leven zit en dat er dan meer levensvragen in je op komen. Doe ik er wel goed aan met wat ik nu doe, is dit wel de juiste partner voor mij, waarom heb ik nog geen relatie, is het nog tijd om van baan te veranderen en dat soort vragen. Op deze manier kun je jezelf in ieder geval erg goed bezig houden en sta je minder open voor de leuke dingen in het leven. Een collega verwoordde het in ieder geval tijdens een cursus heel simpel: leer er mee leven.

Nu is dit wel heel simpel gezegd maar er zit wel een kern van waarheid in. Leer er mee leven dat je levensvragen hebt maar dat je er niet altijd even veel aan kan doen. Het op zoek gaan naar jezelf, wie je bent en wat je wil is niet erg, een beetje zelfreflectie kan zeker geen kwaad. Je moet er alleen niet in blijven hangen.

En het er in blijven hangen, dat is iets wat ik momenteel jammer genoeg aan het doen ben. Ik ben een enorme denker (en zal dat volgens mij ook wel blijven) en uit mijn gevoelens niet zo spontaan als ik zou willen. Het maakt het er voor mij niet makkelijker op. Ik ben er mee aan het werk en krijg daar gelukkig steun in van anderen. Ik weet dat het even duurt voordat ik uit dit dipje kom maar zal er sterker uit komen!

En voor iedereen die in een dip zit of er misschien in komt. Het is niet erg, je bent niet de enige. Weet dat het leven bestaat uit een lach en een traan, en dat er mensen voor je zijn om met je mee te doen en je te steunen. En om de tegeltjeswijsheid er in te houden: geniet van het moment, na regen komt nog steeds zonneschijn!

Daniël is 36 jaar, single en schrijft voor Singlessite.nl. Zijn belevenissen op internetdaten en kijk op de verschillen tussen man en vrouw zullen regelmatig te lezen zijn.