Een mensenleven bestaat uit een aantal fases. Deze fases zijn door de evolutie, door de maatschappij en door onszelf al vastgesteld bij de geboorte. Je bent baby en wordt heerlijk verzorgd. Vervolgens peuter en zodra je kleuter bent begint je schoolcarrière. Daarna komt de puberfase en daar hoort de middelbare school bij. Daarna eventueel studeren, werken, samenwonen en eventueel trouwen en dan de kindjes. Dan heb je de ouderfase waarin je vervolgens alle hiervoor genoemde fases nog eens doorloopt vanuit een ander perspectief. Als de kinderen het huis uit zijn, komt je eigen tijd weer en ben je ondertussen een senior. Het pensioen komt in zicht (als het kabinet niet te rare beslissingen neemt in ieder geval) en vervolgens ben je bejaard en ga je dood.
Maar wat als je nu eens niet volgens dit stramien je leven doorloopt? Wat zijn dan de fases in je leven? En hoe vast liggen die fases eigenlijk?
Net als in het casino draait het in single-, flirt- en relatieland om een beetje geluk en een beetje tactiek. Ik denk dat iedereen dat met me eens is. “Als we niet bij elkaar in de klas hadden gezeten..”, “Als Marietje ons nooit aan elkaar had voorgesteld…” of “Als ik nou vijf minuten later bij de kassa in de rij had gestaan…”. Veel relaties (langere of hele korte ) beginnen met een dosis geluk. Een kwestie van de juiste plek op het juiste moment. Maar dan? Dan begint je eigen inbreng. Wat maak je van die ene ontmoeting? Wat zeg je tegen de ander?
In een goede relatie ligt je loyaliteit in eerste instantie bij je partner. Althans in mijn definitie van een goede relatie. Over die definitie kan natuurlijk uren gediscussieerd worden. In eerste instantie ligt je loyaliteit altijd eerst bij jezelf. Maar ik vind (en wellicht ben ik daar wel wat naïef in) dat wanneer je in een relatie zit je loyaliteit, direct na jezelf, bij je partner moet liggen. Maar hoe zit dat met singles? Aan wie moeten die in na zichzelf loyaal zijn?
Je kent ze wel van die puzzeltjes in een kinderboek. Links en rechts een rij met allemaal voorwerpen en daartussen een wir war van streepjes die touwtjes voor moeten stellen. Deze touwtjes verbinden twee voorwerpen met elkaar. Momenteel bevind ik me ergens in het midden van deze warboel.
Wie houdt er eigenlijk niet van het krijgen van een compliment? Volgens mij vindt iedereen het heerlijk om met enige regelmaat een compliment te krijgen. Maar om optimaal te kunnen genieten van een compliment moet wel aan een aantal voorwaarden worden voldaan.
De vrouwelijke metroseksueel
Het begrip metroseksueel wordt voornamelijk gebruikt voor mannen met een vrouwelijk trekje; de metroman. Ze mogen emoties tonen, make-up gebruiken en hun borsthaar scheren. Ze zijn tijden 'in' geweest maar zijn nu op hun retour. Bestaat er eigenlijk ook een metrovrouw? Wat houdt dat in? En vooral: ben ik er één?
Afscheid van St jean de Luz
Op de laatste avond van mijn vakantie in St jean de Luz heb ik heerlijk gegeten bij de lekkerste Italiaan die ik ken. En dan heb ik het niet over de kok maar over zijn eten. Ik heb daar al meerdere avonden gegeten en het voelde dus erg vertrouwd.